Gajewski Jarosław

Jarosław Gajewski stworzył ponad trzysta ról radiowych, udziela się w dubbingu i jest niezwykle ceniony na rynku audiobooków. Od ponad 30 lat współpracuje z Teatrem Polskiego Radia.

Jako profesor sztuk teatralnych i wieloletni prorektor warszawskiej Akademii Teatralnej wychował pokolenia polskich aktorów. 
Otrzymał m.in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny i Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, Odznakę „Zasłużony Działacz Kultury”, Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za osiągnięcia artystyczne i pedagogiczne oraz Wielki Splendor.

- Nasza codzienna droga dokonuje się pod górę, pod wiatr, czasem w mróz i raczej ranimy sobie nogi, niż mamy pewny krok. I nagle taka nagroda mówi: tak, to jest dobra droga, dobrze pan idzie, proszę dalej! - opowiadał w radiowej Dwójce po odebraniu wyróżnienia przyznawanego przez Teatr Polskiego Radia (Wielki Splendor 2021). 

- Ktoś powiedział, że mi to wychodzi, potem zacząłem rozumieć, dlaczego mi to wychodzi i zrozumiałem, że te powody są ważne w ogóle dla mojej sztuki aktorskiej - tłumaczył laureat. - Radio uczy słuchać i uczy słyszeć, a ludzie w radiu uczą się mówić tak, żeby być słyszanym.

Aktor scen stołecznych: Teatru Polskiego (1984–1987), Teatru Dramatycznego (1987–2003) i Teatru Narodowego (2003–2010 i od 2016). Wybrane role w filmach i serialach: "Pierwszy milion", "Egzekutor", "Ostatnia rodzina", "Miodowe lata", "Ojciec Mateusz", "Ranczo".

Dyrektor artystyczny Teatru Polskiego w Warszawie (2011–2016), twórca i kierownik artystyczny Pracowni Staropolskiej, od roku 2019 Prezes Polskiej Kompanii Teatralnej, od roku 2020 współpracuje z Fundacją Teatr Klasyki Polskiej.

- To piękny zawód, ale bardzo kosztowny. To samopoznawcza pasja, która może otwierać umysł, może pomóc "stawać się sobą" - rozumieć piękno, godność i wielkość człowieczeństwa, ale może też dekomponować życie. 
[...] Mass media intensywnie, w sobie właściwych celach, prezentują ludzi "sławnych z tego, że są sławni", a młodym ludziom wydaje się, że bycie celebrytą jest szczytem szczęścia i koroną życia. Tego, czym jest aktorstwo, dowiadujemy się zwykle dosyć późno, czyli kiedy już ten zawód uprawiamy - powiedział w jednym z wywiadów.

(źródło: polskieradio.pl, dwateatry.tvp.pl, teatrklasykipolskiej.pl, wikipedia.org, encyklopediateatru.pl)